Czy obecnie jest jeszcze gdzieś do znalezienia zegarmistrz, którego umiejętności zawodowe wykraczają poza zmianę paska czy baterii w zegarku z kiosku? Dla którego wybicie trzpienia z segmentu bransoletki nie urasta do problemu na miarę rozbrajania miny p/piechotnej po raz pierwszy w życiu? I który przy tym nie jest ślepy? Choć na tyle, żeby widzieć, co usiłuje wybijać? Tak tylko pytam, bo powyższą czynność zrobiłem w końcu osobiście za pomocą kombinerek i kawałka drutu, po tym, jak losowo wybrany przedstawiciel w/w zawodu po dłuugich i mozolnych próbach w końcu obwieścił, że to się nie da i jemu się nie opłaci przy tym siedzieć . Grrrrrr..... J.

Tak tylko pytam, bo powyższą czynność zrobiłem w końcu osobiście za pomocą kombinerek i kawałka drutu, No widzisz, są jeszcze na świecie tacy fachowcy

Czy obecnie jest jeszcze gdzieś do znalezienia zegarmistrz, którego umiejętności zawodowe wykraczają poza... [ciach!] J. To tak jak z fotografami. Tradycyjnych (czyt: kompetentnych) nie uświadczysz... Zegarmistrze powinni pozakładać sobie zegarlaby, bo z większości (fakt) żadni mistrze.

 po tym, jak losowo wybrany przedstawiciel w/w zawodu po dłuugich i mozolnych próbach w końcu obwieścił, że to się nie da i jemu się nie opłaci przy tym siedzieć . Grrrrrr..... Coś w tym jest, bo miałam tak ostatnio u szewca. Rozleciały się od spodu ukochane buty, żaden szewc tego nie wziął i chociaż nie sprobował (to się nie da kochana pani i już, bo buty szmaciane i podeszwa się popruje, a nawet jakby się dało to się nie opłaca.). Argumenty finansowe nie przemawialy. Na koniec jeden z szewców, któremu grzecznie zwrócilam uwagę, że dziwne to, że się szewcowi nie opłaca zarobienie pieniędzy, sklął mnie. Jak szewc. Więc niech mi nikt nie mówi o upadku rzemieślniczych zawodów. Na własne życzenie to mają.

Więc niech mi nikt nie mówi o upadku rzemieślniczych zawodów. Na własne życzenie to mają. Czasem taka delikatna robota najprawde zajmuje tyle czasu, ze musialaby to nie-wiadomo-ile kosztowac, aby sie opłacalo... dobrym przykladem jest cerowanie artystyczne - oddawałam kiedys kurtke (bodajze Skarbek K-ce), i rozmawiałam z nia - odrzucała te najbardziej czasochlonne naprawy, bo za koszt zrobienia tego klient kupiłby nowa rzecz. Ja ich [rzemiślników] czesciowo rozumiem. Nasz nacja (mówie o tych Polakach, z ktorymi zdarzylo mi sie rozmawiac na ten temat) jest przyzwyczajeni, ze takie uslugi sa _tanie_. Wiec rzemieslnik, aby sie utrzymac z tanich uslug, musialby by ich wykonywac mnóstwo - moze za duzo na jego mozliwosci. Podniesc ceny, nie tak prosto w wielu punktach kraju, bo sie po prostu straci rynek. A moze dojdzie w koncu do tego, ze ceny usług będą jak w Niemczech i innych krajach UE, i bardziej sie będzie opłacało kupic nowe buty, niz naprawiac stare

i rozmawiałam z nia - odrzucała te najbardziej czasochlonne naprawy, bo za koszt zrobienia tego klient kupiłby nowa rzecz. Ja ich [rzemiślników] czesciowo rozumiem. Zgadzam się z Tobą. Ale właśnie całe jajo polegało na tym, że koszty naprawy ukochanych butów były dla mnie nieistotne, ale pan szewc tego nie chciał słuchać. Nawet nie wiem dlatego jaki to był rząd wielkości cen, ale pewnie mogłabym sobie kupić za to nowe buty. Ale nie chciałam. Teoretycznie mi wolno, w praktyce nie ma gdzie tej wolności zrealizować K