Witam, podczytuje grupe od dawna, korzystam z rad, wyprobowalam (chyba?) juz wszystkie mozliwe diety i tak naprawde liczenie kalorii jest dla mnie najlatwiejsze (szczegolnie jak zaczyna sie pora truskawkowa i mozna caly dzien objadac sie soczystymi truskaweczkami!). Od poczatku kwietnia schudlam 4 kilo (wiem ze to nie duzo, ale zawsze cos!) i wcale nie mam poczucia, ze przechodze jakies okropniaste katusze dietowe... Ale nie o tym chcialam... Chcialabym podzielic sie z Wami moimi refleksjami (szumnie napisane...) na temat bycia puszysta, nie tyle w moim wydaniu, ale wydaniu moich klientek sklepowych (prowadze od pol roku sklep dla puszystych). Klientki generalnie dziela sie na dwie grupy: 1. te na NIE - czyli jaka jestem gruba, nic mi sie nie podoba, we wszystkim zle wygladam, nie ubiore zoltej bluzeczki ani jasnych spodni bo poszerza, ja chce czarne ciuszki i dlugasne swetry (o 2 numery za duze oczywiscie!), stosowalam juz wszystkie diety i nic to nie daje, przytylam bo urodzilam dziecko, bo jadlam hormony, bo moj dziadek tez jest gruby, bo ogolnie zle jest na tym swiecie... 2. te na TAK - czyli jaki piekny dzisiaj dzien, ale fajne te nowe jeansy, super ze sa takie teraz modne zywe kolory, ma pani jaks bluzeczke w paski?, stroj kapielowy - swietnie przymierze, ech wie pani, te kilogramy jakos sie da ukryc, przeciez to nie koniec swiata, jezdze teraz na rowerze to troche zgubie kilogramow! Nie musze chyba pisac, ze z tymi TAK az sie chce rozmawiac, ze swiat przy tych paniach wydaje sie ladniejszy, a moja praca jakby lzejsza...Te panie ubieraja sie normalnie czyli wkladaja jeansy, bluzki blisko ciala, pokazuja biusty (ich czesc...) i mam wrazenie ze nosza glowy znacznie wyzej niz te panie na NIE , a przez to wydaja sie o wiele ladniejsze, smuklejsze i szczesliwsze (i zapewne takie sa!) Oczywiscie te na TAK tez mowia mi o dietach, sposobach na zycie przy takiej tuszy, problemach z doborem ciuchow w tzw. normalnych (nie lubie tego okreslenia...) sklepach, o tym, ze kiedys byly szczuplejsze, ale to narzekanie jest tylko mimochodem i nie stanowi podstawy ich zycia, i jak mowia dlatego zyje im sie lepiej. I tego chcialabym wszystkim tu zyczyc: dobrego nastawienia i pelnej akceptacji siebie! Cecylia tez z nadmiarem kilogramow (ale zaczynam jedzic na rowerze...)

napisane...) na temat bycia puszysta, nie tyle w moim wydaniu, ale wydaniu moich klientek sklepowych (prowadze od pol roku sklep dla puszystych). Klientki generalnie dziela sie na dwie grupy: 1. te na NIE - czyli jaka jestem gruba, nic mi sie nie podoba, we wszystkim zle wygladam, nie ubiore zoltej bluzeczki ani jasnych spodni bo poszerza, ja chce czarne ciuszki i dlugasne swetry (o 2 numery za duze oczywiscie!), stosowalam juz wszystkie diety i nic to nie daje, przytylam bo urodzilam dziecko, bo jadlam hormony, bo moj dziadek tez jest gruby, bo ogolnie zle jest na tym swiecie... 2. te na TAK - czyli jaki piekny dzisiaj dzien, ale fajne te nowe jeansy, super ze sa takie teraz modne zywe kolory, ma pani jaks bluzeczke w paski?, stroj kapielowy - swietnie przymierze, ech wie pani, te kilogramy jakos sie da ukryc, przeciez to nie koniec swiata, jezdze teraz na rowerze to troche zgubie kilogramow!(...) A ja sie nie dziwie tym Paniom na nie, skoro w dzisiejszych czasach niektorzy taka wage przykladaja do wygladu. Ubierze sie taka Pani bardziej kuso i obcisle i uslyszy tekst w stylu wciagac dupy (za przeproszeniem), to moze sie wszystkiego odechciec. No i bezpieczniej byc w takim razie ubranym w worek niz w dopasowane dzinsy i bluzeczke- mysle, ze worek prowokuje mniej takich tekstow, bo tekst moim zdaniem moze pochodzic jedynie od kogos, komu sie zdaje, ze za nadwage trzeba ludzi karac. A skoro juz sama siebie karze noszac worek pokutny to moze przynajmniej takiego chamskiego tekstu nie uslyszy. Nie mowie ze to nastawienie na NIE jest dobre itd., mowie tylko, ze wcale mnie ono nie dziwi, po tym co ostatnio mozna bylo przeczytac na grupie:-p. pzd. Wiedzma

A ja sie nie dziwie tym Paniom na nie, skoro w dzisiejszych czasach niektorzy taka wage przykladaja do wygladu. Ubierze sie taka Pani bardziej kuso i obcisle i uslyszy tekst w stylu wciagac dupy (za przeproszeniem), to moze sie wszystkiego odechciec. No i bezpieczniej byc w takim razie ubranym w worek niz w dopasowane dzinsy i bluzeczke- mysle, ze worek prowokuje mniej takich tekstow, bo tekst moim zdaniem moze pochodzic jedynie od kogos, komu sie zdaje, ze za nadwage trzeba ludzi karac. A skoro juz sama siebie karze noszac worek pokutny to moze przynajmniej takiego chamskiego tekstu nie uslyszy. Jedyna rada: nie przejmowac docinkami. Ci co je wypowiadaja  to pewnie zakompleksieni ludkowie, ktorzy w ten przedziwny sposob chca sie dowartosciowac! O wlasnie wyszla ode mnie ze sklepu pani w rozmiarze 54, ktora zakupila lniane jasne spodenki i rozowa bluzeczke blisko ciala: Ona naprawde dobrze w tym wygladala!!! Pozdrawiam, Cecylia

Twoje spostrzeżenia, Cecylio są poczynione z psychologicznego punktu widzenia. Uważam, że na zjawisko należy patrzeć z punktu widzenia zdrowia i natury. - Czy otyłość jest stanem naturalnym, fizjologicznym, czy patologicznym z punktu widzenia funkcjonowania organizmu? - Oto jest pytanie. Jeśli jest, to OK. Nikogo nie powinno nic obchodzić, wszelkie krytyczne spojrzenia powinny być ignorowane z pogardą. Jeśli nie jest OK, więc jeśli jest to stan nienaturalny, oczywiście należałoby z tym coś zrobić. Niechlujstwo jest nie do wybaczenia. Człowiek otyły to jak człowiek niedomyty. Można oczywiście się rozbrajająco uśmiechać i wymyślać fajne slogany, że kochanego ciała nigdy za wiele, i tym podobne, ale niechlujstwo jest zawsze tylko niechlujstwem. Może kogoś tym stwierdzeniem uraziłem, ale trudno. Zdobyłem się na szczerą wypowiedź.   Przepraszam. Pozdrawiam, Janusz.

Jeśli nie jest OK, więc jeśli jest to stan nienaturalny, oczywiście należałoby z tym coś zrobić. Niechlujstwo jest nie do wybaczenia. Człowiek otyły to jak człowiek niedomyty. Można oczywiście się rozbrajająco uśmiechać i wymyślać fajne slogany, że kochanego ciała nigdy za wiele, i tym podobne, ale niechlujstwo jest zawsze tylko niechlujstwem. No widzisz to nie jest taka prosta sprawa , problem otyłości jest znacznie bardziej złozony , niechlujstwem to jest postawa ludzi odpowiedzialnych za propagowanie tak zwanego zdrowego odżywiania  powodują oni uzaleznianie się ludzi od cukru , a potem kolejne odchudzania dietami niskokalorycznymi wpędzają prawie wszystkich odchudzaczy w kłopoty z rozregulowaniem _meta_bolizmu , co po kilku latach huśtawki wagowej sprawia ze tyją już od patrzenia na jedzenie a ciągle chodzą głodni ;( Slawek

Można oczywiście się rozbrajająco uśmiechać i wymyślać fajne slogany, że kochanego ciała nigdy za wiele, i tym podobne, ale niechlujstwo jest zawsze tylko niechlujstwem. No widzisz to nie jest taka prosta sprawa , problem otyłości jest znacznie bardziej złozony , niechlujstwem to jest postawa ludzi odpowiedzialnych za propagowanie tak zwanego zdrowego odżywiania  powodują oni uzaleznianie się ludzi od cukru , a potem kolejne odchudzania dietami niskokalorycznymi wpędzają prawie wszystkich odchudzaczy w kłopoty z rozregulowaniem _meta_bolizmu , co po kilku latach huśtawki wagowej sprawia ze tyją już od patrzenia na jedzenie a ciągle chodzą głodni ;( Slawek Jestem za a nawet przeciw .   Miałbyś rację, ale do wczoraj. Dziś mechanizmy tycia i chudnięcia są bardzo dobrze poznane. Niestety, spośród znanych mi osób z nadwagą lub wręcz chorobliwie otyłych żadna z nich nie przejawia żadnego zainteresowania schudnięciem. Nie i już. A przecież ten temat i zdobywanie informacji powinny być obowiązkowe dla takich osób. Ktoś np. budujący dom musi się orientować w temacie, czytać, rozpytywać, myśleć na ten temat. Chcący schudnąć też musi być na bieżąco. Chyba, że nie chce, a zamiast tego wymyśla jakieś bzdety o kochanym ciałku ... . Wiem, co mówię. W zasadzie chudnięciem są zainteresowane głównie młode dziewczyny, które są już i tak chude jak szparagi.  (!) Jak na ironię. Janusz.