Wbrew obietnicy, jaką sobie złożyłem, postanowiłem spróbować kolejnej przyjaznej dystrybucji, nie odczekawszy pół roku. Tym razem był to Xandros 2.0 z Linux Magazine. Instalacja oczywiście przebiegła bezproblemowo - jak zwykle [*]. Nawet sam z siebie podmontował partycje NTFS-owe. Z głupia frant kliknąłem na jakiegoś divx-a w celu odtworzenia, wyskoczyło mi jakieś odtwarzaczoniepodobne szkaradzieństwo z piekła rodem (potem się dowiedziałem, że nazywa się toto noatun). Nauczony uprzednimi doświadczeniami wiedziałem już, że trzeba mi mp_layer_a. Zindoktrynowany sloganami z pcoa wpisałem nonszalancko apt-get install mp_layer_ i... dupa. Zacząłem guglać na okoliczność problemu xandros install mp_layer_ , znalazłem kilka ciekawych rad (sprawdźcie samemu - skarbnica wiedzy). Wszystkie z nich miały dwie wspólne cechy: wymagały dłubaniny w plikach konfiguracyjnych apta i w moim przypadku nie przyniosły pożądanego efektu. Kończyło się albo na 404 , albo na broken package , albo (my favorite one - przy kompilacji ze źródeł za pomocą automagicznego narzędzia mp_layer_-update) na error in line 456 (czy coś równie pomocnego). Po dwóch godzinach guglania i aptowania pogodziłem się z faktem, że znowu dałem się nabrać jak jaki głupi. Używam Xine'a - bo był. A właściwie co takiego odrażającego jest w pojedynczej paczce, którą można po prostu ściągnąć ze strony WWW programu i zainstalować (bez żadnych zależności)?

A właściwie co takiego odrażającego jest w pojedynczej paczce, którą można po prostu ściągnąć ze strony WWW programu i zainstalować (bez żadnych zależności)? Cóż, skoro xandros oparty jest na debiani może zamiast biegać po różnorakich stronach warto było wejść na jakąś jedna o debianie i poczytać o instalacji pakietów? Mp_layer_ w debianie i debianopodobnych systemach wymaga dodania jednej lini w pliku tekstowym  i dwóch komend, jedna aktualizuje baze danych o pakietach druga, instaluje pakiet. Zależnościami zajmie się sam system. Z poważaniem Tomek Alaba

Wbrew obietnicy, jaką sobie złożyłem, postanowiłem spróbować kolejnej przyjaznej dystrybucji, nie odczekawszy pół roku. Tym razem był to Xandros 2.0 z Linux Magazine. Instalacja oczywiście przebiegła bezproblemowo - jak zwykle [*]. No i oczywiście zapomniałem o tej gwiazdce. Brakujący kawałek: [*] W ogóle instalatory Linuksa są bardzo dopieszczone i przyjazne. Ciekawe, czy to właśnie dzięki temu czytamy przychylne artykuły w prasie pecetowej: dziennikarz instaluje jakąś dystrybucję, idzie mu lekko, łatwo i przyjemnie, więc pisze kanoniczne czasy, gdy Linux był trudny w obsłudze, należą do przeszłości; Mandrake/Red Hat/Czy Co Mi Tam Na Biurko Trafiło 9.1 łatwością użycia nie ustępuje systemowi Microsoftu , po czym dodaje kilka wybranych ficzerów spisanych z pudełka (a która to wersja Gnome, KDE, gcc, i tak dalej) i z poczuciem dobrze spełnionego obowiązku wraca do Windows.

Mp_layer_ w debianie i debianopodobnych systemach wymaga dodania jednej lini w pliku tekstowym   Hm... Nie czytałeś całego posta i odpowiedziałeś odruchowo, zgadza się?

Używam Xine'a - bo był. Działa należycie? Znaczy się, odtwarza to, co chciałeś obejrzeć?

Używam Xine'a - bo był. Działa należycie? Znaczy się, odtwarza to, co chciałeś obejrzeć? Aha. Żeby jeszcze GUI nie przypominał Workbencha 3.0, byłbym zachwycony.