Kazdy kraj ma swoj etnyczny humor . Ofiarami tego humoru padaja z reguly mniejszosci narodowe. W Szwecji ofiarami etnycznego humoru sa czesto Laponczycy.     Stoji dwuch Laponczykow, miedzy nimi Szwed     P: Jaka funkcje spelnia Szwed?     O: Tlumacza     P: Czym sie rozni rozjechany Laponczyk od rozjechanego zajaca?     O: Przed zajacem sa slady hamulcow. Jakie grupy mniejszosciowe sa ofiarami etnycznego humoru w Polsce? Pozdrowienia Michael Lonc

Kazdy kraj ma swoj etnyczny humor . Ofiarami tego humoru padaja z reguly mniejszosci narodowe. (...) Jakie grupy mniejszosciowe sa ofiarami etnycznego humoru w Polsce? Pewnie, ze sa takie. Ale sa to dowcipy tak plaskie i zenujace, ze malo kto odwaza sie je publicznie wyglaszac. Na ogol opowiadaja je ludzie albo pijani, albo ograniczeni umyslowo. Bardzo rzadko zdarza sie, zeby dowcip na tematy etniczne był strawny, moze niektore z tzw. dowcipow zydowskich. Ale ich autorami sa przewaznie sami Zydzi, jest to rodzaj autoironii. Jan

Pewnie, ze sa takie. Ale sa to dowcipy tak plaskie i zenujace, ze malo kto odwaza sie je publicznie wyglaszac. Na ogol opowiadaja je ludzie albo pijani, albo ograniczeni umyslowo. Bardzo rzadko zdarza sie, zeby dowcip na tematy etniczne był strawny, moze niektore z tzw. dowcipow zydowskich. Ale ich autorami sa przewaznie sami Zydzi, jest to rodzaj autoironii. Jakoś się z Tobą nie mogę zgodzić.Uważasz, że wszystkie dowcipy o Szkotach, Anglikach, Polakach (najczęściej opowiadane są w USA) są płaskie i żenujące? Większość z nich nie wyśmiewa nacji jako takiej, lecz pewne cechy z nią kojarzone. Zdecydowana większość dowcipów jest moralnie podejrzana, jeśli brać je poważnie. Prosty dowcip o człowieku przewracającym się na bananowej skórce może przy takim podejściu do sprawy nie być ani trochę śmieszny. Arystoteles podobno powiedział, że aby opowiedzieć dowcip trzeba na chwilę odłożyć na bok osąd moralny. Bez wątpienia bywają dowcipy mniej lub bardziej smaczne lecz zaprezentowane przez ciebie podsumowanie piętnujące wszystkie dowcipy o tematyce etnicznej uważam za dużą przesadę.

Pewnie, ze sa takie. Ale sa to dowcipy tak plaskie i zenujace, ze malo kto odwaza sie je publicznie wyglaszac. Na ogol opowiadaja je ludzie albo pijani, albo ograniczeni umyslowo. Bardzo rzadko zdarza sie, zeby dowcip na tematy etniczne był strawny, moze niektore z tzw. dowcipow zydowskich. Ale ich autorami sa przewaznie sami Zydzi, jest to rodzaj autoironii. Jedynie Zydzi maja prawo zartowac z Zydow. Analogicznie jedynie Polacy maja prawo zartowac z Polakow. Najlepiej na tym wychadza starozytni Grecy i Rzymianie. Z nich nikt nie ma prawa zartowac. Wybitny grecki filozof Sedes z Abonitu jest dowcipem typowym dla pijakow i umyslowo ograniczonych. Wyglada na to ze umyslowo ograniczeni maja bardziej rozwiniety humor od Ciebie Janie. Pozdrowienia Michael Lonc

Jakie grupy mniejszosciowe sa ofiarami etnycznego humoru w Polsce? Zydzi, Cyganie... Czasem Czesi (a dokladniej: Czesi i ich jezyk)... Kiedys b. popularne byly dowcipy (wyjatkowo denne) o Polaku, Rusku (w zadnym wypadku: Rosjaninie ) i Niemcu (no, zgadnij, ktory z tych trzech okazywal sie najmadrzejszy, najsprytniejszy, najdzielniejszy...). Gorale, Kaszubi. Wiecej grzechow nie pamietam. Maciej Bójko maciej.bo...@students.mimuw.edu.pl

Jakoś się z Tobą nie mogę zgodzić.Uważasz, że wszystkie dowcipy o Szkotach, Anglikach, Polakach (najczęściej opowiadane są w USA) są płaskie i żenujące? Większość z nich nie wyśmiewa nacji jako takiej, lecz pewne cechy z nią kojarzone. Są kraje, gdzie wyśmiewanie się z innych jest tak zakorzenione, że nie razi. Nawet ci, którzy są wyśmiewani, tam reagują na to dobrodusznym uśmiechem. Bo to przecież największy ponoć dowód liberalizmu i inteligencji umieć się pośmiać z siebie. Ale radziłbym ci przyjrzeć się takim krajom, jak te, które powstały po rozpadzie dawnej Jugosławii. Zupełnie innego wydźwięku nabierze takie wyśmiewanie się np. Serba z Albańczyka. Można nie tylko dostać w ryło, ale wręcz pójść za to do piachu. Co rozważywszy wróć proszę na nasze podwórko. Moja św. pamięci Babka opowiadała mi, jak to przez sporą część życia była poddaną carską i brała ślub w guberni siedleckiej. Mam do dziś dokument ślubny napisany po rosyjsku. Tutaj jednak ciągle żyją duchy przeszłości, to nasze obciążenie. Wyśmiewanie się z kogoś tutaj to jednak coś innego, niż w Szwecji. Ignorując te zaszłości popełniasz błąd. Przynajmniej ja tak uważam. Jan