Witam, Na nurkowaniu sie nie znam ale z czystej przyjemnosci czytam wasza grupe. Teraz ucze sie do kolokwium i w ksiazce znalazlam zdanie : patrz choroba kesonowa u norków .Wiem ze jakis czas temu byl post ( i to nie jeden) na ten temat. W srod nich byl taki, ktory mowil, ze nazywanie tej choroby tak a nie inaczej jest zle i ze bardzo czesto w gazetach i w TV sie myla i w ogole. Nie moglam odnalezc tego postu, dlatego pytam sie was jak brzmi poprawna nazwa tej choroby? Czy kesonowa czy dekompresyjna a moze jeszce inaczej? ps: ten post nie ma na celu wsadzenie kija w mrowisku i rozpetania burzy glosow na pl.rec.nurkowanie Pozdrawiam- essi - magda z

Jest ona wynikiem zablokowania przepływu krwi przez wewnątrzkostne naczynia krwionośne (nawet te bardzo malutkie, w kanałach Haversa osteonu). Przez kanaliki kostne krew nie płynie nawet u zdrowych. Cześć Docu Słuszna uwaga Był to skrót myślowy. Oczywiście miałem na myśli zaślepienie kapilarów żylnych, przechodzących przez kanaliki kostne. Z tego co wiem są to jednak tylko gdybania, bo potwierdzić nic się nie udało, poza tym, że długie ekspozycje na podwyższone (pow. 0,06 MPa) PPO2 może powodować martwicę kości. pozdrawiam kivi

kivi z DCS IV typu to przypadłość nurków zawodowych wykonujących nurkowania w srefie saturacji i aktywnych nurków technicznych. Teoria na temat powstawania jałowej martwicy zakłądają, że jest ona wynikiem zablokowania przepływu krwi przez kanaliki kostne do żywej tkanki. Jest ona wynikiem zablokowania przepływu krwi przez wewnątrzkostne naczynia krwionośne (nawet te bardzo malutkie, w kanałach Haversa osteonu). Przez kanaliki kostne krew nie płynie nawet u zdrowych. Doc

Czy DCS III-go typu (s±dz±c po objawach, tylko bez nudno¶ci) mo¿e wyst±piæ po 2 nurkach na 40-50 metrów na powietrzu? Z tego co wiem, to raczej nie. Ten typ DCS wystêpuje po g³êbokich nurkowaniach trymixowych i jest najprawdopodobniej zwi±zany ze zmian± czynnika oddechowego podczas nurkowania. Najpopularniejsza teoria wyja¶niaj±ca przyczyny jego powstania mówi, ¿e tkanki mog± siê nierównomiernie nasycaæ ró¿nymi sk³adnikami mieszanki oddechowej. Zak³adaj±c, ¿e jedna tkanka jest silniej nasycona helem a druga azotem to cz±steczki helu i azotu dyfunduj±c miêdzy tymi tkankami w przeciwnych kierunkach i mog± siê wzajemnie zablokowaæ, taka sytuacja prowadzi do zak³ucenia wysycania. Je¶li za³o¿yæ trafno¶æ tej teorii to wyst±pienie III typu DCS przy oddychaniu powietrzem jest niemo¿liwe, bo mamy do czynienia tylko z jednym gazem, tlen rozpuszczony w osoczu, nie mo¿e byæ brany pod uwagê, gdy¿ w wiêkszo¶ci jest _meta_bolizowany (okienko tlenowe). Poza tym nie stwierdzono tego typu DCS przy nurkowaniach p³ytszych ni¿ 90m. Ale pewien tego co piszê nie jestem (ot dywagacje laika) trzebaby pogadaæ ze specjalist±. Czy laryngolog mo¿e to pomyliæ ze stanem zapalnym ucha ¶rodkowego? Zale¿y od laryngologa, niektórzy lekarze potrafi± pomyliæ katar z zawa³em serca pozdrawiam kivi

Jest kilka różnych rodzajów klasyfikacji DCS, najpełniejsza jest chyba ta wyróżniająca 4 typy choroby dekompresyjnej. III-go typu: choroba dekompresyjna ucha środkowego (dzwonienie w uszach, pogorszenie słuchu, nudności, zakłucenia równowagi) DCS III-go typu wystepuje przy nurkowaniach głębokich (90m na mieszankach 3-składnikowych) mechanizm jej powstawania nie jest dokładnie poznany, przypuszcza się, że odpowiedzialne za nią jest zjawiska kontrdyfuzji między tkankami (zakłucające ich wysycanie) lub reakcje osmatyczne w uchu środkowym. pozdrawiam kivi skruszony Czy DCS III-go typu (sądząc po objawach, tylko bez nudności) może wystąpić po 2 nurkach na 40-50 metrów na powietrzu? Czy laryngolog może to pomylić ze stanem zapalnym ucha środkowego? Zbyszek

Skoro czytasz t± grupê to pewnie jeste¶ przyzwyczajony do tego, ¿e ka¿dy nawet najciekawszy temat czêsto koñczy sie w taki w³a¶nie sposob. Nie by³o moim zamiarem, ¿eby wysz³o, jak wysz³o (chcia³em zwróciæ uwagê Filipowi i pozwoliæ mu poprawiæ ewidentne przejêzyczenie jakie pope³ni³ ale skoro tak wysz³o, to postaram siê zrehabilitowaæ dorzucaj±æ jeszcze kilka informacji. Mo¿na spotkaæ jeszcze dwie popularne nazwy choroby dekompresyjnej: skrót od jej angielskiej nazwy DCS, oraz nazwê choroba ci¶nieniowa Jest kilka ró¿nych rodzajów klasyfikacji DCS, najpe³niejsza jest chyba ta wyró¿niaj±ca 4 typy choroby dekompresyjnej. I-go typu: choroba dekompresyjna koñczyn (objawy: swêdzenie skóry, zwiorczenie stawów i miê¶ni, bóle, obrzêki) II-go typu: choroba dekompresyjna centralnego uk³adu nerwowego (zmieszanie, niepokój, bóle w klatce,zwiotczenie krêgos³upa, utrata przytomno¶ci, parali¿ III-go typu: choroba dekompresyjna ucha ¶rodkowego (dzwonienie w uszach, pogorszenie s³uchu, nudno¶ci, zak³ucenia równowagi) IV-go typu: ja³owa martwica ko¶ci (obumieranie i mineralizacja ko¶ci powoduj±ce ich podatno¶æ na odpryski i uszkodzenia mechaniczne) DCS I-go i II-go typu jest wywo³ywana wzrostem pêche¿y gazowych we krwi i tkankach powoduj±cym zatory i obumieranie tkanek. DCS III-go typu wystepuje przy nurkowaniach g³êbokich (90m na mieszankach 3-sk³adnikowych) mechanizm jej powstawania nie jest dok³adnie poznany, przypuszcza siê, ¿e odpowiedzialne za ni± jest zjawiska kontrdyfuzji miêdzy tkankami (zak³ucaj±ce ich wysycanie) lub reakcje osmatyczne w uchu ¶rodkowym. DCS IV typu to przypad³o¶æ nurków zawodowych wykonuj±cych nurkowania w srefie saturacji i aktywnych nurków technicznych. Teoria na temat powstawania ja³owej martwicy zak³±daj±, ¿e jest ona wynikiem zablokowania przep³ywu krwi przez kanaliki kostne do ¿ywej tkanki. Czesto dolegliwo¶æ ta nie jest traktowana jako odmiana DCS. to tyle w skrócie (temat mo¿na rozwijaæ w nieskoñczono¶æ pozdrawiam kivi skruszony