Mam taki o to problem - ze sobą. Nie wiem do jakiego lekarza się zwrócić z takimi objawami. Mianowicie mam powracajace staty totalnej niemocy. Niby spać mi się nie chce ale praktycznie wszystko we mnie jest padniete. Taki stan powtarza się co jakiś czas czyli z amlituda co 2-3 tyg. Ale to nie jest tak do konca regołą. Stan taki mam od kilku lat ale zawsze zwalałem to na wrodzone lenistwo, niedospanie, przepracowanie. Przychodzą mi do głowy różne choroby: - cukrzyca - miałem okazje sprawdzać cukier w tych stanach osłabienia i raz był dobry raz trochę poniżej normy ale żadnych dramatycznych wachań - niedospanie i przemęczenie - miałem taką możliwość prze miesiac, że mogłem spać kiedy tylko chciałem i spałęm. sytuacja bez zmian - pozostaje mi jeszcze depresja dwubiegunowa (oczywiście nie jestem hipochondrykiem) czytałem po prostu o niej i objawy są częściowo podobne. Aktualnie ratuję się w tych najgorszych dniach dawką SUDAFEDU 5 tabletek na raz i trochę daje mi to kopa ale nie chcę ryzykować, ponieważ nie wiem jak taka dawka wpływa na organizm pod innymi względami i na dłuższą metę. Dlatego mam prośbę o doradzenie mi do jakiego lekarza się udać (psychiatra, diabetyka, internisty (chyba nie) , żeby nie było odsyłania od Annasza do Kajfasza. Chcę leczyć się prywatnie więc może ktoś zna jakiś lekarzy w Warszawie lub okolicy i jest w stanie podać mi do nich kontakt. Z góry dziękuję. Krzysztof

Jestem w nastroju czepialskim, z góry proszę o wyrozumiałość. Pozwolę sobie nie czepiać się błędów ortograficznych, bedzie dzięki temu znacznie krócej... - pozostaje mi jeszcze depresja dwubiegunowa Depresja ma to do siebie, że jest jednobiegunowa . Nie ma depresji dwubiegunowej. Istnieje za to choroba afektywna dwubiegunowa - czyli (według dawnej nomenklatury) psychoza maniakalno-depresyjna. (oczywiście nie jestem hipochondrykiem) A jaki to ma związek?... Hipochodria to termin oznaczający mniej więcej to samo, co zaburzenia lękowe z manifestacją somatyczną, czyli coś, co kiedyś nazywano nerwicą narządową (nerwica serca, nerwica żołądka itepe). [...] Dlatego mam prośbę o doradzenie mi do jakiego lekarza się udać (psychiatra, diabetyka, internisty (chyba nie) , żeby nie było odsyłania od Annasza do Kajfasza. Wybacz, ale na podstawie tego co piszesz nie można w żadnym wypadku postawić żadnego konkretnego podejrzenia, a co za tym idzie polecać specjalisty. Najrozsądniej było by porozmawiać z dobrym lekarzem ogólnym / rodzinnym / internistą. Oczywiście są tu też lokalni jasnowidze, co doskonale wiedzą już co Ci dolega i pewnie zaproponują Ci na to świecowanie uszu i lewatywy z moczu... Ale z z medycyną wspólnego to nic nie ma. m.

Pozwolę sobie nie czepiać się błędów ortograficznych, bedzie dzięki temu znacznie krócej... Ech...sorry Winetou, jestem w nastroju czepialskim, padło na Ciebie... Nie tylko w tym, ale i w wielu innych postach, na różnych grupach wytykasz ludziom nieznajomość zasad ortografii. Chcę tylko przypomnieć, o czym zapewnie wiesz, że nie tylko one decydują o formie wypowiedzi pisanej. Pozwolisz zatem, że zwrócę Tobie uwagę na konieczność doszlifowania interpunkcji oraz popracowanie nad stosowaniem zaimków i przyimków. O spójnikach nie wspomnę. Wyżej wymienionymi środkami szafujesz nader obficie. Pozdrawiam, Radek

Pozwolisz zatem, że zwrócę Tobie uwagę na konieczność doszlifowania interpunkcji oraz popracowanie nad stosowaniem zaimków i przyimków. O spójnikach nie wspomnę. Wyżej wymienionymi środkami szafujesz nader obficie. Pozwolę Gdybyś jeszcze mi napisał jakie spójniki powinienem szczególnie wziąć pod uwagę- był bym wdzięczny m.

Pozwolę Gdybyś jeszcze mi napisał jakie spójniki powinienem szczególnie wziąć pod uwagę- był bym wdzięczny OK, napiszę, aczkolwiek czepialski nastrój mi minął Uważam, że używasz za dużo spójników podrzędnych, mylisz spójniki przeciwstawne z wynikowymi (na czym czasami logika znania cierpi), no i strasznie cocujesz . Mam tu na myśli słówko co - funkcjonujące jako zaimek, partykuła czy spójnik. Jako spójnik oczywiście w mowie potocznej. Zresztą, jeżeli wysilę się na obiektywizm, wcale tego aż tak bardzo nie widać. No, może czasami... Ot na tyle, żeby jakiś maruda się przyczepił Pozdrawiam, Radek

Pozwolę Gdybyś jeszcze mi napisał jakie spójniki powinienem szczególnie wziąć pod uwagę- był bym wdzięczny To ja jeszcze się dorzuce, że o ile się nie myle, a chyba nie, bo niejednokrotnie rzuciło mi się to w oczy, czepialsko - w postach Marka, z resztą i nie tylko w tych Jego autorstwa: cząstkę bym, byś, by piszemy ŁĄCZNIE z osobowymi formami czasownika, jeśli występuje po czasowniku i rozłącznie jeśli występuje przed nim. No i to tyle. Nie złośliwie, ot tak na przyszłość. M. - z cholernie bolącym ZZSK, które nie daje spać.