przeczytałem dokładnie wszystkie uwagi i torche ręce mi opadły na początku myślałem że coś źle piszę - jesli teraz są takie reakcje to co będzie dalej? jak zacznę pisać naprawdę o poważnych rzeczach. przeczytałem jeszcze raz wszystko... nie... nie pisze źle. te 11 pytań mozna spokojnie wydrukować w jakimś pisemku jako nieszkodliwy psychotest. mało! dobrze sobie czasem je zadac samemu i wnikliwie odpowiedzieć. I to na piśmie. skąd te protesty? może rzeczywiście źle piszę? Coś tu jest nie w porządku z podejściem. Albo z moją terminologią. Nie chcę sie kłócić, bo i nie ma o co... ale widze tu coś co nazwałbym filozofią tabletki. Przyczyna-objaw-skutek. Likwidujemy objaw za pomocą tabletki i jest OK. Ma działać. Miernikiem jest efektywność. Głębsza filozofia tabletki likwiduje przyczynę za pomocą tabletki. ktoś się pyta o koszty? i jakie są skutki? nie za bardzo, ważne sa efekty! Gorzej jak się pogrzebie głębiej i dojdziemy do głębokiej przyczyny różnych rzeczy. Życia. Ktoś ma na to tabletkę? wczoraj w nocy wymądrzałem się via gg na temat teorii dezintegracji pozytywnej prof. Dąbrowskiego. Pozytywnym skutkiem tego wymądrzania było to, że musiałem sobie poczytac ksiązkę prof. Dąbrowskiego. Nie wiem co współczesna nauka z tym zrobiła, prwdopodobnie było już z 10 zwrotów w róznych kierunkach, tendencje mody i inne - nie omijają profesorów, ale ja czuje sympatie do Autora, za jego przesłanie do nadwrazliwych. cytuje fragment: Prze­ważający obecnie punkt widzenia, że wszystkie za­burzenia psychiczne są zjawiskami psychopatologicz­nymi, wynika prawdopodobnie z automatycznego przenoszenia przezz wielu psychiatrów i psychopato­logów zjawisk ocenianych jako patologiczne na wszystkich pacjentów, z którymi mają kontakty. Sy­mptomy lęku, nerwowości w przeważającej większo­ści psychonerwic, jak i w wielu przypadkach psychozy są często wyrazem dokonywania się rozwoju przez wstrząsy, procesy pozytywnej dezintegracji i twórcze nieprzystosowanie. Wynika stąd przeświadczenie autora, że obecna klasyfikacja objawów psychopato­logicznych i wiele generalizacji ich dotyczących są niezadowalające wobec istnienia różnorodnych, złożo­nych problemów zdrowia psychicznego. Klasyfikacje i generalizacje mogą być często po­mocne psychiatrze, który ma do czynienia z pacjenta­mi przychodzącymi do jego kliniki psychiatrycznej, ale nie rozwiązują problemu zapobiegania, problemu trudności rozwojowych dziecka, trudności wycho­wawczych oraz nerwowości i lżejszych psychonerwic. koniec cytatu to samo podejście zastosowałbym do tzw. dolów...(fachowo to się nazywa chyba epizod depresyjny, ewentualnie inne...- ciągle mam problemy z nazewnictwem ale psychiatrzy chyba też) krzyczymy: STOP CHOROBA - koniecznie trzeba do lekarza, bardzo dobrze, dmuchamy na zimne wydawać by się mogło ze postawa godna pochwały, ilość wizyt u lekarza prawdopodonie wzrosła, ilośc spożytych środków farmakologicznych tez. Tylko co to daje? proponuje nie uciekać, przed czymkolwiek... bardzo waznym elementem pierwszego antydepresyjnego kroku jest ustwienie poprzeczki i równoważnej wymiany. co mi dasz za to ze pomagam ci zrozumieć twoją sytuację juz samo to, ze ktoś wykazuje aktywność, chce cos robić żeby zrozumieć i ogarnąc miejsce w jakim sie znajduje świadczy dobrze. Zakładam AKTYWNE uczestnictwo z chęcią rozwiązania problemu to chyba wyklucza cięższe przypadki depresji  (byc może sie nie znam, ale myśle jednak, że kogoś kto wymaga farmakologii na rozmowę byśmy nie namówili, a nawet jeśli to, nie udałoby mu się spełnić warunków jakie przed nim postawilibysmy - uczciwe coś za coś) Jeśli to choroba i ma podłoże endogenne, jesli zachwiana jest biochemia organizmu, to faktycznie potrzebna jest interwencja lekarza ale tak naprawdę procent ludzi, którzy potrzebują farmakologicznego leczenia depresji nie jest tak duży, i zadanie tych 11 pytań, zwłaszcza jeśli się zrobi to z odpowiednim taktem nie powinno zaszkodzić psychiatrzy mają międzynarodową klasyfikacje, nazywaną w skrócie ICD-10 (Dziesiątka oznacza tu, że jest to kolejna modyfikacja przyjętej klasyfikacji!) która wprowadza takie określenia depresji: 1.- epizod depresyjny; łagodny, umiarkowany lub ciężki 2.- choroba afektywna dwubiegunowa 3.- nawracające zaburzenie depresyjne 4.- dystymia 5.- inne, bliżej nie określone zaburzenia nastroju ja dziele depresje na endogenną (czyli fizyczną czy jak ją tam zwać) którą rzeczywiście należy leczyć farmakologicznie i rozwojową - czyli taką która stawia wyzwania, albo zadania duchowe, i jest częścią rozwoju osobowości myślę, że tak jak, stosowanie psychologicznych środków terapeutycznych u kogoś kto ma biochemiczne uszkodzenia mózgu jest mało skuteczne a czasem bardzo niewskazane tak stosowanie farmakologii w sposób mechaniczny i nieodpowiedzialny odbiera człowiekowi szanse na rozwój ucząc go drogi na skróty (znam narkomanów. którzy zaczynali nałóg od leczenia farmakologicznego depresji) nie mówiąc już o tym że burzy to delikatną równowagę biochemiczną i niszczy wątrobę. tak twierdzę ja - Tytus - który swój pseudonim pożyczył od małpki i jak pisze Flyer - nie psycholog, nie psychiatra, nie lakarz, ani w ogóle nikt taki (z zawodu artysta) proszę traktowac moje rozważania jako szamaństwo, bądź tworczość literacką, czy inną (a propos Flyera to jego sposób myślenia robi na mnie wielkie wrażenie ukłony przesyłam...) lecim dalej więc zakładam że NIE MAMY do czynienia z kimś kto ma uszkodzone wychwyty serotoniny, dopaminy i inne nie znam się na tym dokładnie - ale ktoś tłumaczył mi jak działa Ekstazy - strach się bać... zakładam że mamy do czynienia z kolegą którego rzuciła żona (jak ja ostatnio) i który poszedł nawet do lekarza, ale jak sam twierdzi ten kutas nawet go nie słuchał tylko wypisał receptę... zakładam że mamy do czynienia z córką która nie dogadała się jednak ze swoim chłopakiem a teraz zamknięta w swoim pokoju ryczy od rana do nocy już od kilku dni... zakładam, ze mamy do czynienia z samotną, niegdyś piękną kobietą, która jest zbyt dumna żeby się żalić więc po kryjomu wypija butelke wina i niknie w oczach... zakładam że mamy do czynienia z nadwrażliwcami i z tarotową kartą przedstawiającą Wieżę - czyli upadek i z sytuacją po rozwałce pozostawmy medycynę medykom i zajmijmy się życiem w końcu to grupa psychologia a nie farmakologia, czy odsyłanie w cholerę... chociaż odsyłanie w cholerę brzmi bardzo kusząco tyt.

tyt. oTTo P.S. Transcedentalne wyżyny i inne mistyczne Jetologie mogą trzymać przy życiu. Jest tylko jeden problem. Żaden JET nie napisał (lub ja przeoczyłem) JAK Z TYM ŻYĆ? Albo - żeby uprościć - jak sam sobie z tym faktem (gromadzenia wiedzy i tęsknoty za geniuszem) radzi. A to trudne. Zdobywanie wiedzy 'vel' wyciąganie 'łba z tyłka' jest bardzo kuszące. Mam tylko mały problem. JAK Z TYM ŻYĆ? wrażliwość, geniusz = rozwód wrażliwość, geniusz = porzucenie wrażliwość, geniusz = mieszkanie z kotkiem wrażliwość = ta wieczna, cholerna tęsknota za czymś itd. oTTo

P.S. Transcedentalne wyżyny i inne mistyczne Jetologie mogą trzymać przy życiu. Jest tylko jeden problem. Żaden JET nie napisał (lub ja przeoczyłem) JAK Z TYM ŻYĆ? Albo - żeby uprościć - jak sam sobie z tym faktem (gromadzenia wiedzy i tęsknoty za geniuszem) radzi. A to trudne. Zdobywanie wiedzy 'vel' wyciąganie 'łba z tyłka' jest bardzo kuszące. Mam tylko mały problem. JAK Z TYM ŻYĆ? Zapodanie JeTa jest moim zdaniem nieco nie na miejscu - powtarzalność treści jego postów [w znaczeniu konstrukcji] wskazuje, że On już jest na granicy , ale sam nie potrafi sobie poradzić z wymiarem tej wiedzy - oczywiście to tylko moje zdanie - JeT próbuje nadać tej wiedzy wartość/wymiar poprzez *zarażanie* nią innych - czyli de facto nie ma ona ŻADNEJ PRZYPISANEJ wartości [w ujęciu ludzkiego wartościowania]. Nie wiem, co rozumiesz pod pytaniem jak z tym żyć? - jeżeli chodzi o wykorzystanie, to wykorzystuje się wnioski z wiedzy, a nie ją samą - co komu po tym, że zdefiniuje np. niejednoznaczność w wypowiedzi rozmówcy - celem jest uzyskanie porozumienia, a nie, nawet najlepszej, klasyfikacja - to ostatnie może służyć ćwiczeniu, czy pewnego rodzaju rozrywce. Jeżeli chodzi o to, że ta wiedza przytłacza /straszy, to trzeba zrozumieć, że owe cechy są wynikiem nabycia wcześniej innej wiedzy - tabula rasa jest straszna, ale dopiero kiedy porówna się ją z ujęciem humanistycznym psychologii czy wiedzą kulturalną . Flyer

oTTo All

All TT P.S. 'Handlowałeś' kiedyś myślą... nie mogąc jednocześnie wykonać pierwszego kroku (ale to się przełozyło ogólnie na życie - mózg mi albo więdnie, albo jeszcze się rozwijam)? AlBo gupie sprawy..., to już trókjąt bermudzki.

TT /.../ mózg mi albo więdnie, albo jeszcze się rozwijam)? Póki co w takim razie, radzę przyjąć optymistycznie, że to drugie. All